در جلد دوم تاریخ اراک صفحه 28 به نقل از عبرت نامه چنین آمده است و راوی این داستان فردیست به نام ملامیر باقر در متن واقعه بوده و خود نظاره گر صورت حادثه و اسارت و کشتار آن بوده است.در سال 1029 در بیست وسوم ربیع الاول شاه عباس بغداد را فتح و حکومت آنجا به قاسم خان افشار شفقت شد.در این زمان بر حسب واقعه،جمعی از مردم آنجا را جلای وطن داده و در اطراف همدان و حدود درگزین توطن دادند و دهاتی چند را که در ناحیت وفس از توابع اراک فعلی و ملحقات آن درگزین بوده در اختیار آنان گذاشته اند.

به نقل ملامیر باقر از اهالی وفس دهات مذبور عبارت از 15ده بوده است که در تاریخ مذبور همه آنها نام برده شده اند.اکثر این دهات جز یکی دوتای از آنها اکنون هم موجود و در نواحی وفس مشهور ومشاربالبنان می باشد.این دسته از کوچیده ها چون همه بر مسلک سنت و جماعت بوده اند و دربین جماعت شیعه تعصبات مذهبی زیاد از خود بروز داده و با بومی ها اغلب در زدوخورد بوده اند تا به سال 36-1135احمد شاه  والی بغداد تا حدود اراک لشگر کشید و باعث قتل عام اهالی وفس شدند.

نظم ملامیر باقر:

دهات سنیان را بر شمارم

تعصب پیشگاه را برشمارم

محیط قریه وفس گشته چون مار

خداوندا فناشان کن به یکبار

ده وپنج در حساب است ای خردمند

چه ها کردند به وفس یارب تو مپسند

طراحي وبارگذاري شده با موسسه رضا سيستم اراک2224161 در یکشنبه 1386/04/03 |